Jan 16 1:31 PM
tair says:

วันสิบหก มกรา ข้าเคารพ
ขอน้อมนบ แด่ครู ผู้สั่งสอน
คอยอบรม บ่มวินัย ให้รู้นอน
กับคำสอน ล้ำค่า แสนสำคัญ

ศิษย์น้อมกราบ ขอบพระคุณ คุณครูเหลือ
ที่คอยเกื้อ เจือจุน หนุนใจฉัน
ทุกสิ่งดี ที่บัดนี้ มีทุกวัน
ก็เพราะครู ผู้เลอสรรค์ บันดาลมา

มีเพียงคำ กล่าวเอ่ย เผยให้รู้
แด่คุณครู ผู้ชี้ทาง การศึกษา
ศิษย์วันนี้ ดีได้นั้น ด้วยปัญญา
ที่คุณครู ผู้ชี้ฟ้า นำข้าไป

มารวมกันด้วยจุดหมาย
เก็บความชิงชังทั้งหลายไว้ก่อน
ไม่รักคน ขอให้รักละคร
ดวงตาล้าอ่อนวอนวิง
ด้วยใจที่มุ่งมั่นไว้
เปลี่ยนความฝันให้เป็นจริง
ดวงตาละอ่อนจะได้พักพิง
เมื่อเห็นในสิ่งที่ได้ต้องการ
หล่อหลอมดวงใจเป็นหนึ่ง
เป็นใจที่ซึ่งศรัทธาละคร
ถึงแม้เป็นได้แค่เพียงบางตอน
มิได้สั่นคลอนยังคงศรัทธา
เสมือนเป็นสิ่งหวงแหน
เปรียบดังแก้วแหวนมีค่า
*ก็อาจสักครั้งที่กาลเวลา
มิอาจลบเลือนวิญญาณละคร (*ซ้ำ)